FELJTON O POLITIČKIM UBISTVIMA: Dva metka rukopis sigurnog profesionalca

Šta je Senad Pećanin objavio u oktobru 1996. o ubistvu Nedžada Ugljena (47)

Feljton o političkim ubistvima:  Dva metka rukopis sigurnog profesionalca

Nedžad Ugljen ubijen je 28. septembra 1996. na parkingu u Prijedorskoj ulici u Sarajevu

U nastavku teksta u oktobarskom izdanju sedmičnika „Dani“ 1996. godine pod naslovom „Šok u Sarajevu: Ko je ubio Nedžada Ugljena“, tadašnji glavni i odgovorni urednik tog magazina Senad Pećanin, opisujući susret s bivšim drugim čovjekom bošnjačke tajne službe AID Nedžadom Ugljenom u Sarajevu koji mu je tada (septembar 1996., op. a.) panično najavio da će biti ubijen, piše:

Hici u stomak i glavu

– Večernje informativne emisije sarajevskih elektronskih medija kao i sutrašnja izdanja dnevnih novina prenijeli su šturu informaciju Ministarstva unutrašnjih poslova Bosne i Hercegovine:

„U subotu, 28. septembra 1996. između 20 i 20.30 sati, u Prijedorskoj ulici u Sarajevu iz vatrenog oružja ubijen je Nedžad Ugljen, pomoćnik direktora Agencije za istraživanje i dokumentaciju Bosne i Hercegovine.

Nakon izvršenog uviđaja od sudije Višeg suda u Sarajevu, pripadnika kriminalističke policije FMUP-a, CSB-a Sarajevo i Stanice javne bezbjednosti Novi Grad, preduzimaju se intenzivne mjere na otkrivanju izvršioca. Molimo građane, ukoliko imaju bilo kakve informacije o ovom događaju, da jave najbližoj stanici javne bezbjednosti“.

Metak ispaljen u Nedžada Ugljena bio je onaj ispaljen u predjelu stomaka, gdje je prekinuta krvna žila. Drugi metak je ispaljen u glavu i on je dao povoda za prvu verziju Ugljenovog ubistva koja je kružila Sarajevom, prema kojoj je ubijen „metkom ispaljenim u usta“.

Nedžad Ugljen je ubijen na parkingu u Prijedorskoj ulici, ispred ulaza broj 29. U ovoj ulici, u sarajevskom naselju Aneks, živi Ugljenova ljubavnica A. M., zgodna službenica Agencije za istraživanje i dokumentaciju (AID). Radi se o djevojci izbjegloj s porodicom iz Foče, koje je Ugljen pomagao nakon upoznavanja. Prvo je A. M. zaposlio u Ministarstvu unutrašnjih poslova, da bi je kasnije prebacio u AID, gdje je njihova veza već postala javna. Atraktivna Fočanka se znala vrlo osiono ponašati prema Ugljenu podređenim inspektorima, otvoreno dajući do znanja svoju bliskost s pomoćnikom direktora AID-a.

vijest-o-ubistvu-nedzada-ugljena

Šturo policijsko saopćenje objavljeno u medijima 29. septembra 1996. godine

Ugljen je ubijen s dva metka ispaljena iz malokalibarskog oružja iz neposredne blizine. Ovaj detalj otkriva dvije stvari.

Više nego oprezan

Ubistvo nije izvršio amater, jer oni u strahu ispaljuju ili rafal ili pun okvir. Dva metka predstavljaju rukopis sigurnog profesionalca.

Pomenuta okolnost navodi i na siguran zaključak da je ubica neko koga je ubijeni i poznavao i prepoznao. Samo takav je mogao prići u neposrednu blizinu Ugljenu, a da on ne reaguje na približavanje osobe u mraku pustog parkinga.

feljton

Faksimil teksta u oktobarskom izdanju sedmičnika „Dani“ 1996. godine pod naslovom „Šok u Sarajevu: Ko je ubio Nedžada Ugljena“: Pomoćnik direktora AID-a znao je da će ga ubiti

Način na koji je ubijen jeste trag koji vodi do nekog od profesionalaca iz njegovog okruženja. Drugi ne bi imali šansu ni da mu se približe. Jer, Ugljen je još prije slučaja „Herenda“, a naročito poslije njega, postao više nego oprezan profesionalac.

Još prije pokušaja ubistva Nedžada Herende, svojoj službi je podnio zahtjev za promjenu identiteta, koji nije razmatran. Na takav korak službe poput AID-a i njeni pripadnici odlučuju se jedino u slučaju ozbiljnih prijetnji upućenih konkretnim pojedincima. Očekujući odgovor na svoj zahtjev, Ugljen je obrijao svoje karakteristične crne brkove – napisao je Pećanin u tekstu u oktobru 1996. godine.

Nije se kretao bez pištolja, a najčešće je nosio i pancir

– Pomoćnik direktora AID-a se nigdje nije kretao bez pištolja, kojim je odlično baratao, a najčešće je nosio i pancir. Mjere opreza koje je preduzimao na očuvanju vlastite sigurnosti, po pričanju kolega, prelazile su skoro u paranoju. Nije se trudio da ih sakrije, baš kao ni svoje strepnje da će biti ubijen. Već se zna da postoji krug ljudi kojima je vrlo svjesno ostavio svoju priču, poput ispričane na početku ovog teksta. Nije se libio ni drugima, uključujući i najbliže saradnike predsjednika Izetbegovića, saopštiti da će njegovo ubistvo organizovati njegov prvi pretpostavljeni, Kemo Ademović, direktor AID-a.

Posljednjih mjeseci Ugljen je bio, po svjedočenju kolega, izrazito rastresen i sklon čestim promjenama raspoloženja. Nakon slučaja „Herenda“ sebe je vidio sljedećom žrtvom velike zavjere unutar AID-a. Traku sa snimljenom Herendinom ispovijesti koristi kao krunski dokaz protiv Ademovića. Oni koji su je čuli kažu da to ona zaista i jeste. Preslušavanje trake upriličio je jednom broju ljudi u koje je imao povjerenja, zahtijevajući i preporučujući šutnju o njenom sadržaju. Samo slušanje trake često je prekidao nervoznim psovkama i prijetnjama – objavio je Pećanin 1996. godine.

Ko je bio Nedžad Ugljen: Osoba za vezu bosanske tajne policije sa CIA-om

– Nedžad Ugljen je Hercegovac, oženjen, otac dvoje djece. Porodica mu je od početka rata u Austriji, gdje supruga radi u jednoj od bosanskih organizacija. Podatke o Ugljenovoj radnoj biografiji teško je dobiti. Po obrazovanju je hemičar, koji nikada nije radio u svojoj struci, već isključivo kao pripadnik Službe državne bezbjednosti. Jedno je vrijeme radio na pokrivanju jugoslovenske emigracije u inostranstvu, a uoči rata je bio zadužen za prikupljanje kompromitirajućih podataka o Adilu Zulfikarpašiću i kontakte sa njim.

Rat ga zatiče kao inspektora Službe državne bezbjednosti u Mostaru, a nakon čuvene eksplozije cisterne u tom gradu prelazi u Sarajevo. Na početku rata zajedno sa još nekim pripadnicima Službe osniva grupu za specijalne namjene „Ševa“. Njeni članovi su se uglavnom bavili specijalnim snajperskim dejstvima unutar četničkih snaga. No, cjelokupan angažman „Ševa“ ostaje pod velom tajne, mada se mogu čuti optužbe o nizu nezakonitih akcija.

Veliki Ugljenov hijerarhijski uspon počinje imenovanjem na funkciju zamjenika prvog čovjeka tajnih službi Joze Jozića. Nakon Jozićevog odlaska u diplomatiju, tadašnji ministar Bakir Alispahić imenuje Ugljena prvim čovjekom tajne policije. Povjerenje svog ministra prvi bezbjednjak stiče u Alispahićevom obračunu sa tadašnjim načelnikom Centra službi bezbjednosti Sarajevo Munirom Alibabićem. Slijedi i zajednički službeni put u Ameriku, nakon kojeg Ugljen postaje osoba za vezu bosanske tajne policije sa CIA-om, američkom obavještajnom službom, i čovjek preko kojeg ide tehničko opremanje, ponekad sumnjivo, ovdašnjih službi bezbjednosti – navodi se u tekstu „Dana“ nakon ubistva Nedžada Ugljena.

(Sutra: Kako je tek ubistvo Nedžada Ugljena razotkrilo svu pogubnost tolerisanja promašaja i neefikasnosti u istrazi slučaja „Herenda“)

iZVOR: AVAZ

Оставите одговор

Ваша адреса е-поште неће бити објављена. Неопходна поља су означена *